
پژوهشگران “دانشگاه ملی سنگاپور” لباس هوشمندی ابداع هوشمند ابداع کردهاند که میتواند امکان اتصال به بلوتوث و وایفای را برای کاربر فراهم کند .
ابزارهای پوشیدنی مانند ساعتها و حسگرهای هوشمندی که ضربان قلب را بررسی میکنند و در سالهای اخیر مورد توجه بسیاری قرار گرفتهاند.
این ابزار برای افرادی که نگران سلامت و تناسب اندام خود هستند و بسیار ارزشمند هستند اما به نظر میرسد پژوهشگران “دانشگاه ملی سنگاپور”(NUS)، فناوریهای پوشیدنی را به سطح کاملا جدیدی انتقال دادهاند (اتصال به بلوتوث و وایفای).
با پیشرفت سریع فناوریهای پوشیدنی و افزایش کمال دادههایی که آنها انتقال میدهند، نیاز به ابداع روشی برای اتصال یکپارچه و کارآمد این دستگاهها برای همه به خصوص کسانی که همزمان از بیش از یک دستگاه استفاده میکنند، به موضوع مهمی تبدیل شده است.
پژوهشگران در پروژه خود، لباسهای هوشمندی ابداع کردند که میتوانند کاربر را به یک صفحه مدار انسانی تبدیل کنند و اتصال بین دستگاههای پوشیدنی او را افزایش دهند.
“جان هو”(John Ho)، استادیار دانشگاه ملی سنگاپور و سرپرست این پروژه گفت: گروه پژوهشی ما، یک بافت هوشمند ابداع کرده است که میتواند امواج رادیویی مانند بلوتوث و وایفای را روی سطح لباس هدایت کند.
بافت رسانای این لباس میتواند یک شبکه حسگر بیسیم تشکیل دهد که موجب میشود ابزار بتوانند به انتقال دادهها با سیگنالی بپردازند که 1000 بار قویتر از فناوریهای معمول است.
اتصال به بلوتوث و وایفای با لباس هوشمند
امواج رادیویی بلوتوث و وایفای که تقریبا همه حسگرهای بدنی برای اتصال به تلفنهای همراه و ابزار الکترونیکی پوشیدنی از آنها استفاده میکنند، معمولا هنگام انتشار، از همه جهتها خارج میشوند و به از دست رفتن بیشتر انرژی میانجامند. نتیجه این شرایط، کاهش چشمگیر کارآیی ابزار پوشیدنی به دلیل مصرف بیشتر باتری آن است که فقط برای برقراری ارتباط با ابزار دیگر صورت میگیرد.
دکتر “لی پیو مان”(Lee Pui Mun)، از پژوهشگران این پروژه گفت: نوارهای بیرونی لباس، مانند مسیری برای امواج سطحی عمل میکنند تا آنها را به صورت بیسیم در اطراف بدن بگرداند؛ در حالی که نوارهای داخلی لباس، از انتشار سیگنال به سوی بدن کاربر پیشگیری میکنند.
ماده مورد استفاده در این لباس، از الیاف فولاد ضد زنگ ساخته شده که با دوختن یا چسب پارچه، به سطح بیرونی لباس متصل میشوند. قسمت داخلی این لباس نیز از نوارهای رسانای بیسیم تشکیل شده است.
بدین ترتیب، انرژی بیشتری از سیگنالها در بدن متمرکز میشود و به همه جهتها نمیرود؛ در نتیجه تجهیزات الکترونیکی که در مجاورت این نوارها قرار دارند، انرژی کمتری را به کار میبرند و میتوانند سیگنالهای ضعیفتر را شناسایی کنند.
محققان دستگاهی ابداع کرده اند که از رطوبت هوا برق تولید می کند. این دستگاه می تواند در ۲۴ ساعت روز و ۷ روز هفته کار کند.
محققان دانشگاه ماساچوست آمهرست دستگاهی ساخته اند که با استفاده از بخار آب از هوا برق تولید می کند. این دستگاه که «ایر ژن» نام گرفته حاوی سیم های پروتئینی بسیار ریزی است که با دریافت بخار آب از اتمسفر برق تولید می کنند.
این دستگاه ۲ الکترود را به نانوسیم های پروتئینی متصل می کند. این نانوسیم های پروتئینی توسط نوعی باکتری به نام ژئو باکتر(geobacter )تولید می شوند. باکتری های مذکور غیر آلاینده، تجدید پذیر و کم هزینه هستند.
«ژان یائو» یکی از محققان دانشگاه ماساچوست آمهرست در این باره می گوید: ما در واقع از هوا برق تولید می کنیم. ایرژن می تواند در ۲۴ روز و ۷ روز هفته انرژی پاک تولید کند.
این دستگاه قابلیت تولید برق در مناطقی با رطوبت کم ( مانند صحرای آفریقا) را نیز دارد و می تواند انرژی دستگاه های کوچک الکترونیکی را تامین کند.
در انتهای این فیلم یک الکترود قرار دارد. همچنین الکترودی کوچکتر که فقط بخشی از فیلم را می پوشاند، روی آن قرار می گیرد. سوراخ های بسیار ریز بین نانوسیم ها شرایطی به وجود می آورد که جریان الکتریسیته بین دو الکترود تولید می شود.
ایرژن نیازمند نور خورشید یا باد نیست. این دستگاه برای تولید برق نیازمند یک فیلم نازک با ضخامت کمتر از ۱۰ میکرون از نانوسیم های پروتئینی است تا باکتری مورد نیاز را تولید کند.
محققان در مرحله بعد تصمیم دارند وصله های کوچکی تولید کنند که از فناوری ایرژن استفاده می کند و در دستگاه های دیگر نصب می شود و به این ترتیب می توان برق مورد نیاز گجت های پوشیدنی مانند مانیتورهای سلامتی و ساعت های هوشمند را تامین کرد و در نتیجه نیاز به باتری از بین می رود.
فناوری جدید را نه تنها در موبایل، ساعت های هوشمند و گجت های پوشیدنی دیگر می توان استفاده کرد، بلکه در حوزه های پزشکی و انرژی های تجدید پذیر نیز کاربرد دارد.
منبع: ایسنا
دیگر اخبار مرتبط با نوآوری:
![]()
یک مخترع به نام "الن پن" به امید اینکه مردم بیشتری را به زدن ماسک تشویق کند، یک تفنگ ساخته است که ماسک شلیک میکند. ماسکها یکی از راه های مؤثر در مبارزه با شیوع بیماری همه گیر کووید-۱۹ هستند، اما هنوز بسیاری از مردم در برابر پوشیدن آنها مقاومت می کنند. با وجود اینکه ماسک زدن در طولانی مدت ناراحت کننده و آزار دهنده است، اما عدم استفاده از ماسک در واقع یک خطر برای سایر جامعه است.
محققان موفق به تولید چسب زخم جدیدی شده اند که با کنترل میزان جذب اکسیژن در بافت پیوندی زده شده از شکست عملهای جراحی پیوند اعضا جلوگیری میکند. موفقیت عملهای جراحی پیوند اعضا و وادار کردن بافتهای پیوند زده شده به فعالیت مانند بافتهای عادی و اصلی همیشه فرایندی پرچالش بوده است و برای موفقیت در این زمینه تضمین اکسیژن رسانی به بافت پیوندی اهمیت زیادی دارد و حالا یک چسب زخم بزرگ بانداژ به کمک پزشکان آمده است.
اولین سیستم عایق صوتی کنار جادهای میتواند با بهرهگیری از انرژی خورشیدی، انرژی ۱۰۰ خانه را تامین کند. ایالت ماساچوست ممکن است اولین ایالتی باشد که اولین مانع صوتی کنار جادهای با قابلیت بهرهگیری از انرژی خورشیدی را نصب میکند. این سیستم نوآورانه که توسط یک شرکت محلی به نام "Ko-Solar" طراحی شده است، موانع صوتی معمولی و قدیمی را با پنلهای خورشیدی جایگزین میکند تا ضمن جلوگیری از انتشار صدای جاده به سمت مناطق مسکونی، از انرژی خورشیدی
محققان استرالیایی چشم بیونیکی ابداع کرده اند که به طور مستقیم به تراشه در مغز متصل می شود و قدرت بینایی افراد نابینا را احیا می کند. آنها قصد دارند این فناوری را روی یک انسان آزمایش کنند. محققان تصمیم دارند یک چشم بیونیک را به طور آزمایشی در انسان ایمپلنت کنند. البته آماده سازی و تحقیقات برای انجام این عمل از حدود ۱۰ سال قبل آغاز شده است. محققان دانشگاه موناش در استرالیا ایمپلنت های بی سیمی ابداع
شرکت "سونی" پتنت جدیدی را برای دسته کنترل بازی به ثبت رساند که با استفاده از "واقعیت مجازی" حرکات را کنترل میکند. پتنت جدید شرکت "سونی" مربوط به دسته کنترل بازی واقعیت مجازی است که حاوی چند حسگر است که از کنترلهای حرکتی پشتیبانی میکند. همچنین این دسته کنترل بازی دارای حسگرهایی است که میتواند به طور خودکار، موقعیت انگشت کاربر را تشخیص دهد. این کنترلکننده بازی با دستگاههای بازی خانگی قابل استفاده خواهد بود و حرکات دست کاربر
گروهی از محققان ژاپنی یک پوست مصنوعی برای رباتها ایجاد کردهاند که درد را احساس میکند (ساخت پوست مصنوعی که درد را حس میکند). گروهی از محققان در ژاپن روی یک پوست مصنوعی کار میکنند که میتواند به رباتها کمک کند تا با انسانها همدردی کنند که این امر میتواند باعث شود رباتها از ماشینهای بیروح به موجودات زنده واقعی تبدیل شوند. یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه اوزاکا در ژاپن روی یک پوست مصنوعی کار میکنند که میتواند به
طرح تونل های مغناطیسی طرحی برای ارسال بسته های پستی در یک شبکه تونل های زیر زمینی در لندن ۱.۵میلیون پوند سرمایه جمع آوری کرده و وارد مرحله آزمایشی می شود. شرکت «ماگ وی» چندی پیش طرح تونل های مغناطیسی برای شبکه ای از تونل های زیر زمینی بهم پیوسته و مشابه هایپرلوپ برای ارسال بسته های پستی در سراسر لندن ارائه کرد و اکنون این طرح ۱.۵ میلیون پوند سرمایه جمع آوری کرده است. روپرت کروز یکی از
محققان الیاف کامپوزیتی مبتنی بر اکسید گرافن ساختند که میتوان آنها را به عنوان عضلات مصنوعی بهکار گرفت. این الیاف سرعت پاسخدهی بالا و دوام قابل توجهی دارند. محققان دانشگاه پنسیلوانیا، الیاف کامپوزیتی را با ترکیب اکسید گرافن (GO) با پلیمرهای انعطافپذیر و رسانا ساختهاند که میتواند به قدرت مکانیکی، سختی و فعالیتی دست یابند که از عضلات موجودات زنده پیشی بگیرد. این تیم ترکیبی از نانوذرات اکسید گرافن و پلی (۳،۴-etylenedioxythiophene) پلی استایرن سولفونات (PEDOT: PSS) را به صورت
محققان "دانشگاه ایالتی اوهایو" نرم افزار جدیدی ساختهاند که به آنها امکان میدهد نانورباتهای دی.ان.ای را به سرعت طراحی و شبیه سازی کنند. پیش از این ساخت چنین دستگاههای ریزی امری بسیار چالش برانگیز بود اما اکنون محققان میتوانند طراحی آنها را در عرض چند دقیقه انجام دهند. توسعه رباتها و دستگاههای مبتنی بر دی.ان.ای در چنین مقیاس کوچکی چالشهای زیادی دارد. نرم افزار جدید "MagicDNA" نام دارد و هدف آن ساده سازی این روند است و به عنوان
گروهی از محققان چینی با استفاده از فناوری چاپ سهبعدی زیستی توانستند غضروفهای مفصلی را بازسازی کنند. محققان برای این منظور از هیدروژلهای سنگین حاوی سلولهای بنیادی مزانشیمی استفاده کردند که فاکتور رشد دوگانه را آزاد میکنند. غضروف ساخته شده با استفاده از این فناوری کاملا یکپارچه بوده، لایههای سطحی را روانسازی میکند و مواد مغذی لایههای زیرین را تامین مینماید. محققان غضروفهای تولید شده استفاده از این فناوری را توسط مدلهای جانوری مورد آزمایش قرار دادند و امیدوارند
به دنبال تصمیم ناسا برای اعزام انسان به کره ماه، مهندسان فناوری اقدام به طراحی و ساخت اولین خانه مجهز برای زندگی روی ماه کردند. ناسا با برنامه «آرتمیس» قصد دارد بار دیگر انسانها را به ماه بفرستد که این برنامه مورد توجه افراد زیادی قرار گرفته است. در میان آنها به طراحان دانمارکی «Sebastian Aristotelis» و «Karl-Johan Sørensen» برمیخوریم که در حال توسعه یک ماژول قمری به عنوان بخشی از فضاپیما با الهام از اوریگامی هستند که به
یک کلید ضد میکروب فلزی آنتی میکروبیال برای دوری از لمس اشیایی نظیر عابر بانکها که به طور بالقوه میتوانند آلوده باشند، ساخته شده است. اجتناب از لمس برخی از سطوح هنگام بیرون آمدن از خانه و حاضر شدن در ملاء عام دشوار است. صفحه نمایشهای لمسی در فروشگاهها، دستگاههای پرداخت الکترونیکی، صفحه کلید دستگاههای خودپرداز یا حتی دستگیره درها و غیره؛ همه ما هر روزه در معرض تماس با سطوح بالقوه آلوده هستیم. این ابزار موجب عدم لمس